Buiten is het 26 graden, binnen zit

De weblog van Helmond

meer over deze weblog »
Op de weblog kun je over Helmond praten, huilen en lachen.
Alle berichten op onze voorpagina zijn actueel of gaan langer mee dan de waan van de dag. Vrijwel dagelijks plaatsen wij iets nieuws.
Onder elk bericht staan de reacties (inmiddels al 82.712 sinds de start van de weblog in mei 2005) van andere Helmonders. Alleen lezen wat anderen schreven kan, leuker is het natuurlijk als jij ook jouw on-topic (?) reactie geeft.
5reacties

logo of embleem van Helmondse HeldenEindhoven had Peter en zijn Rockets om andere tijden aan te kondigen, Helmond had motorcoureur Jan Clynk (1930 – 1986).
Zijn naam alleen al! Hoe kreeg hij het voor elkaar die met een c en een i-grec te spellen, terwijl je slechts ‘klink’ hoorde. Nog zo vreemd was dat hij vlakbij de Steenweg in de Zestien Woningen woonde, een eiland van krotten in een zee van villa’s. En toch was hij het die van zich deed spreken. Gelovigen in de Mariakerk konden tijdens de zondagse mis af en toe het brullend getest van zijn Norton of BSA horen. Iedere jongen in de banken veerde dan centimeters op.
Wat was het precies met motocross? Als wielrennen voor de boetedoening na de biecht stond dan was motocross de vergiffenis. Het feit dat hiervoor bossen werden misbruikt, gaf de sport weer iets illegaals, alsof de vergiffenis om vergiffenis moest vragen. En dan vertegenwoordigden de motoren zelf een luxe die tegelijk haar eigen ontkenning was – de luxe van het boerenland, niet steriel blinkend maar met modder bespat.
In Helmond was Jan al vermaard voordat hij racete. Als leerling aan de Ambachtschool pikte hij regelmatig de motor van zijn vader, een aannemer met weinig succes. Scherp in de gaten gehouden door de politie, die hem tientallen keren bekeurde, leerde hij in de binnenstad jakkeren en sjezen. Op een dag stak in de Willem Prinzenstraat plotseling een kind over. Jan aarzelde geen tel. Hij legde zijn motor dwars op het wegdek, gleed door, en kwam enkele centimeters voor het kind tot stilstand. Een legende was geboren.
Jan Clynk, HelmondOok op de baan maakte hij snel indruk. Na zijn eerste koers vroeg hij aan een deskundige: ‘Hoe moet dat met die bochten?’ Het gekscherende antwoord luidde: ‘Nou, de anderen sluiten in de bocht het gas af, maar jij draait de kraan open.’ Door dit grapje ontdekte Jan de werking van middelpuntvliedende kracht. De kraan opengooien werd trouwens zijn specialiteit, want zijn starts waren een soort lancering. Als niet minder dan het Atoomkanon uit Helmond raakte hij landelijk bekend.
In 1956 wist Jan in Schijndel als eerste Nederlander een Grand Prix in de Koningsklasse (500 cc) op zijn naam te schrijven. Onbesuisd, onbekookt, roekeloos, sensationeel, zo karakteriseerde men zijn rijstijl, maar buiten de races toonde hij zich schuchter. De motorduivel ontwaakte alleen op mul zand.
Lang voor de eerste voetballers was Jan een profsporter, ook qua inzet. Eens reed hij een koers uit met zijn gaskabel in de hand. In Sint Anthonis brak hij een been, maar vijf weken later hipte hij alweer samen met zijn collega’s door de lucht. In Frankrijk kneusde hij bij een salto een ruggenwervel, wat pas na maanden werd ontdekt. Hij kreeg een gipskorset om en er werd voor zijn carrière gevreesd. Tegen doktersadvies in liet Jan het gips eraf slaan, hij scheurde verder.
Toch ging Jan vrij vroeg voor de sport verloren. Hij prefereerde koersen in het buitenland omdat daar beter werd betaald en hij rustiger zijn rondjes kon draaien, zo liet hij weten. In Nederland verwachtte het publiek altijd spektakel van hem en kreeg hij moeite met zijn concentratie, vanwege de opdringerige achterban. De strijd om de nationale titel negeerde hij al jaren, maar toen hij in eigen land zelfs nog geen vijf keer aan de meet was verschenen, raakte hij zijn internationale licentie kwijt.
In Helmond werd deze uitkomst toch wel als een flop ervaren. Waarom liet hij zich zo opjutten door het publiek als hij dat niet wilde en ging hij voor het grote geld dat niet kwam? Het was alsof zijn stadgenoten hun beroerde zelf in hem terugzagen.
Gelukkig voor Jan woonde hij toen al veilig in het Limburgse Eijsden, waar hij het café van zijn schoonouders beheerde. Uit zicht en vroeg aan een hartaanval gestorven, bleef hij niettemin veel jongeren inspireren, ook buiten de stad. De Achterhoekse zanger Bennie Jolink van Oerend hard ontkende ooit dat hij van iemand fan was geweest, behalve, gaf hij grif toe, van Jan Clynk, het Atoomkanon uit Helmond.

Jef de Jager

5 reacties:

Als 12 jarig jongetje met de fiets van Rijssen naar Lichtenvoorde om mijn idool te zien rijden nadat ik jan al eens had gezien in markelo

Beantwoorden

Eijsden 10-10-2015
Een paar maanden geleden ben ik benaderd door iemand die een boek zou gaan schrijven over het leven van Jan Clynk. Dit contact is telefonisch en via
e-mail verlopen. Nu ben ik in het bezit gekomen van een paar mooie foto`s
maar ik heb geen adres of e-mail meer van de schrijver.
Wie kan mij hieraan helpen?
Jean Crousen
Eijsden
Tel 043-4092077
[email protected]

Beantwoorden

@J Crousen op dinsdag 10 november 2015 om 11:57:

Wij waren het niet, maar als je wilt mail je de foto’s naar [email protected] en dan zetten wij ze hier neer.

Beantwoorden

Hallo,
Inmiddels hebben wij Jean Crousen benaderd via dit weblog.
Wij zijn inderdaad al bijna twee jaar bezig met voorbereidingen om een boekwerk samen te stellen en te schrijven over het markante leven van de Motorcrosser Jan Clijnk, want dit is zijn juiste naam.
Misschien kan de webmaster deze naam even aanpassen hierboven, omdat men het beste kan zoeken op de naam Jan Clijnk.
We zoeken nog foto’s, krantenknipsels of anekdotes van Jan Clijnk, alles is welkom.
Verder hebben wij in 2014 al een boek geschreven over de Motocross der Azen van Sint Anthonis en ook hier wordt veel verteld over Jan Clijnk en zijn overwinning daar in 1958. Hier versloeg hij in een rechtstreeks duel de huidige Wereldkampioen Bill Nilsson uit Zweden.
Overigens zijn deze boeken weer leverbaar in beperkte oplage per eind oktober 2016 en te bestellen via http://www.motocrossderazen.com
Alle informatie over Jan Clijnk kunt u ook sturen naar: [email protected]
Mvg,
Marcel Hermans
Rijkevoort

Beantwoorden

Hallo,
Ik ben Toon van Lieshout, zoon van verslaggever Theo van Lieshout van het Eindhovens Dagblad en ANP. Ik ben nu 67 jaar. Wij waren zeer goed bevriend met Jan en als kind ging ik altijd met mijn vader mee naar de cross. Jan was mijn vaders favoriet en mijn vader regelde van alles voor hem en schreef artikelen over hem. Ik herinner me Jan als een hele fijne man, ik heb op mijn verjaardag een keer een hondje van hem gekregen. Hij trouwde met Betsy Crousen uit Eijsden. Een hele mooie vrouw. In mijn beleving een fotomodel. Jan was ook een hele mooie man. Betsy stierf aan kanker. Ze was maar 33 jaar geworden. Iedereen was heel ontdaan. Ik was toen 15 jaar maar ik herinner me het enorme drama nog steeds. Ik heb nog eens geslapen in het hotel van haar ouders in Eijsden Withuis.
Wij hadden veel contact met binnenlandse en buitenlandse crossers, maar Jan Clynk is me altijd bij gebleven als een bijzondere, hij was net even anders.

Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *