Buiten is het 9 graden binnen zit:

De weblog van Helmond

meer over deze weblog »
Op de weblog kun je over Helmond praten, huilen en lachen.
Alle berichten op onze voorpagina zijn actueel of gaan langer mee dan de waan van de dag. Vrijwel dagelijks plaatsen wij iets nieuws.
Onder elk bericht staan de reacties (inmiddels al 110.572 sinds de start van de weblog in mei 2005) van andere Helmonders. Alleen lezen wat anderen schreven kan, leuker is het natuurlijk als jij ook jouw on-topic (?) reactie geeft.

Deze bedrijven maken de weblog mede mogelijk.

11reacties

Een kleine 2 jaar terug kocht ik een hondje. Ik zat niet lekker in mijn vel en kreeg dat als aanrader. Een hondje om me minder alleen te voelen, voor gezelligheid en een knuffel wanneer je ’s avonds op de bank zit. Maar ook om ritme in mijn dagen te krijgen.
Uren gingen we wandelen. Door de bossen (Bakelse bossen, Stiphoutse bossen, door de Bundertjes). Langs het nieuwe kanaal, bij de Warande. Noem het maar en ik liep daar.
Onderweg kwam ik vele uitlaatstroken tegen. Zo ook 1 bij mij in de wijk Helmond Noord. Achter de oude St Jorisschool op het Coffermanspad zit een uitlaatstrook met een hek erom. Omdat mijn hond wegloopt wanneer hij de kans krijgt (hij heet niet voor niets Trubbel) is dat hek wel erg fijn.
Bij deze uitlaatstrook zitten vaak veel mensen. Daarom duurde het een hele poos voor ik hierbij durfde te gaan staan. Waarom ik dat niet durfde? Ik heb geen idee. Want vanaf het eerste moment paste ik er echt bij. Ook al kenden we elkaar nog niet, er was altijd aanspraak en interesse. Al snel was het vaste prik. Elke dag om 18.00 uur bij dat veldje.
In de zomer is het drukker dan in de winter. Soms zijn er wel 12 honden, met minstens zo veel mensen. Er zijn allemaal verschillende types mensen en honden. Oud, jong, druk, rustig, goed ter been, slecht ter been.
Ooit maakte ik de grap dat het wel de ballenbak bij de IKEA leek. Gooi je hond in de bak en zorgen dat je de jouwe weer mee naar huis neemt als je gaat. Sindsdien is het ‘De ballenbak’.
Wanneer je zo vaak dezelfde mensen ziet, schept dat een band. Je onthoudt dingen van elkaar, helpt elkaar, luistert naar elkaar, er ontstaan vriendschappen waarmee je buiten de ballenbak afspreekt, je krijgt en geeft tips, we lachen er, we huilen er, we dansen er, we maken plannen. Het is beter dan therapie. Nee, het ís therapie!
En het mooiste van alles vind ik, wanneer hangjongeren daar wat stuk gemaakt hebben (denk aan het hek, de klink, het poortje, het bankje), dan is er altijd wel iemand van de ‘baasjes’ die dit daarna repareert.

Afgelopen zomer liep ik, in de middag, naar de ballenbak. Ik zag een vrouw staan. Deze vrouw stond op het hoekje. Ze had een oranje vest aan, een helm op en hield een schrijfblok vast. Ze was omhoog aan het kijken, naar de bomen. En zo druk aan het schrijven, dat mijn nieuwsgierigheid met de seconde groeide. Uiteindelijk stapte ik op haar af om dit te vragen. Ze legde mij uit dat ze een bomenkenner is. Ze was ingehuurd door de gemeente om te kijken hoe het met de bomen hier was. Want er gaat daar het een en ander gesloopt worden. Toen kreeg ik best een naar gevoel in mijn buik. Ze willen toch niet de ballenbak (ONZE ballenbak) weghalen?! De vrouw kon hier geen antwoord op geven. Want alle plannen zijn daarvoor nog TE ver in de beginfase. Een aantal bomen zijn dood. Die zullen uiteindelijk weg moeten. Deze staan in de bak. Een aantal bomen zijn beschermd. Die kunnen ze herplaatsen, of laten staan.
Een lang gesprek had ik met deze mevrouw hierover. Ik vertelde haar over de ballenbak. Zij vertelde mij over de bomen en hoe ze bij dit beroep is gekomen. Uiteindelijk zeiden we elkaar weer gedag.

In de avond vertelde ik aan alle andere mensen wat voor gesprek ik met deze vrouw heb gehad. We hopen allemaal dat dit veldje, onze ballenbak, blijft. Iemand kocht zelfs een huis aan de andere kant van de sloot om deze reden.
Dus Gemeente Helmond. Als jullie dit lezen, hopelijk snappen jullie waarom dit veldje zo speciaal en belangrijk is. En mag het blijven.

11 reacties:

Ik hoop het ook voor jullie, maar ja, het is en blijft “de Gemeente”….

Beantwoorden

@Twanneman
diezelfde gemeente maakt het ook mogelijk dat Alana op die plek kan samenkomen met andere viervoeters en hun baasjes.

Beantwoorden

Ik hoop met jullie mee dat jullie Ballenbak mag blijven.👍👍

Beantwoorden

Mooi stukje Alana

Beantwoorden

Wat leuk weer, enne fingers crossed 🤞

Beantwoorden

Met deze gemeente is het maar afwachten. !!! Duim voor jullie .

Beantwoorden

Laten we het hopen Alana, is veel te gezellig altijd. 😁 Mooi geschreven weer en leuke foto’s 😉

Beantwoorden

Moet gewoon blijven zo leuk met de honden.en je hebt je praatje als je alleen met je hondje loopt

Beantwoorden

Weer leuk geschreven! Het idd een super fijn veldje maar vooral de mensen maken het bijzonder ik had mijn lieve viervoeter lang niet zo sociaal en wel opgevoed gekregen als het niet voor dit veldje was. Ook voor mijn eigen sociale contacten is het goed geweest.

Gelukkig had ik begrepen dat het hondenveldje mag blijven omdat het net voorbij een bepaalde erfgrens (of iets dergelijks) lag maar het is natuurlijk altijd afwachten of ze die grens toch niet opheffen of verleggen maar daar ga ik niet vanuit. De bouwplannen met weg omleggingen hoogbouw etc. hadden zo ie zo ook niet heel veel steun vanuit buurtbewoners dus veel onzekerheid nog.

Beantwoorden

Bedankt voor alle leuke reacties!
We gaan t zien 🤞🏻

Beantwoorden

Dit is zo goed geschreven. Ik als iemand met een vrij solitair leven door mm handicap is het zo fijn om dan savonds een praatje te maken met de mensen bij de Ballenbak. En met zijn alle enorm te lachen om de honden en hun fratsen. Dat maakt me echt gelukkig. Hoop daarom ook dat het veldje mag blijven. Het heeft echt mijn leven en mijn banden met de buurt verrijkt ❤️

Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *