Buiten is het 15 graden binnen zit:

De weblog van Helmond

meer over deze weblog »
Op de weblog kun je over Helmond praten, huilen en lachen.
Alle berichten op onze voorpagina zijn actueel of gaan langer mee dan de waan van de dag. Vrijwel dagelijks plaatsen wij iets nieuws.
Onder elk bericht staan de reacties (inmiddels al 103.409 sinds de start van de weblog in mei 2005) van andere Helmonders. Alleen lezen wat anderen schreven kan, leuker is het natuurlijk als jij ook jouw on-topic (?) reactie geeft.
7reacties

Het is leuk als je een tuintje hebt aan een drukke straat. Ik ben gezegend met een oer functioneel groen stukje dat jaren geleden is aangelegd door een oud-collega die er verstand van had. Het is een dankbaar tuintje dat super zijn best doet altijd groen te zijn en dat te blijven. Mijn tegenprestatie, de zorg voor dit stukje aangelegde natuur, stelt daarom niet zoveel voor. Een beetje bijhouden, meer hoeft het niet te zijn. En dat doe ik met plezier want tijdens dit onderhoud zie ik van alles om me heen gebeuren, soms voorbij scheuren en… ik word regelmatig aangesproken door passanten te voet: “Zo, dat komt er weer netjes uit te zien!” of “Was het weer nodig?” en “Ja, ja, dat is goed werk.” Allemaal aardig bedoelde en bemoedigende opmerkingen die het tuinieren een sociale en prettige bezigheid maken.

Deze week was mijn ‘groene zone’ weer aan de beurt. Gewapend met tuingereedschap, een bezem en de groene bak ging ik aan de slag. Het zonnetje scheen lekker en mijn inspanningen leverden zichtbaar resultaat op. Dat is fijn werken zo! Ik was niet de enige die genoot van het buitenzijn, tenminste zo leek het. Twee volwassen jonge mannen kwamen slenterend en keuvelend mijn kant op. Beiden droegen een opvallend gekleurd hesje. Het ene fel oranje, het andere fel geel. Ze zouden zo verkeersregelaars kunnen zijn op weg naar hun werk. De plastic zakken en de afvalgrijpers die ze droegen, vertelden mij een ander verhaal. Het duo stopte bij mijn tuintje en we raakten in gesprek. Zo maar een babbeltje over niets. Het viel me op dat beiden goed verzorgd en keurig gekleed waren. Mooie, vriendelijke mannen met een prima taalgebruik.

Om de sfeer van het moment niet te verstoren sloeg ik het onderwerp ‘taakstraf’ over. Waarom deze jongens hier liepen en wat ze hadden gedaan, was ook niet mijn zaak. Dat er maar heel weinig rotzooi in hun zakken zat en ze eigenlijk maar een beetje lummelden, ook niet. Maar waarom zou ik ze niet een handje helpen en ze wijzen op een McDonald’s ‘afwerkplek’ in de Abdijlaan, bij mij om de hoek, waar elke keer opnieuw een hoop verpakkingsmateriaal van ongenode liefhebbers van fastfood wordt gedumpt? Op mijn suggestie kaatste het stel vliegensvlug de bal terug. De grootste: “Mevrouw wij mogen de route niet verlaten, dat wordt gecontroleerd.” De kleinste kwam met een lumineus idee: “Mevrouw, als wij dadelijk klaar zijn, breng ik u de plastic zak en grijper en dan kunt u het zelf doen.” De slimmerik!!

Zo gemakkelijk kwam hij niet van me af: “Jongen, jij hebt straf, ik niet” gaf ik hem lik op stuk. Dat bleek touché. Zijn losheid, branie en zelfverzekerdheid waren als bij toverslag verdwenen. Hij werd plotseling door een onbekende herinnerd aan zijn status van delinquent en daarbij gevoelsmatig aan de schandpaal genageld. Dat deed zeer! Alsof hij opnieuw werd betrapt en beboet voor zijn ‘daad’ en iedereen het kon zien….

Het tweetal maakte aanstalten door te lopen waarop ik ze toewenste dat ze hier iets van geleerd hadden. “Dat hadden ze”, zei de grootste beleefd en ze vervolgden hun weg. De ruggen nu iets minder recht. Terwijl ze langzaam uit mijn blikveld verdwenen, dacht ik aan de veelgehoorde kritiek dat taakstraffen niets uithalen en vaak veel te licht zijn. Na mijn ervaring met dit tweetal, denk ik daar toch wat genuanceerder over.

Hanneke Hegeman

7 reacties:

Moeten ze wle allemaal langs jouw tuintje gestuurd wordne voor een fikse uitbrander, Hanneke, anders heeft het nog geen zin.

Overigens zag ik onlangs jeugd lopen prikken, en die vertelden me dat de gemeente hen had aangesteld.

Blijkbaar genoeg geld in kas.

Beantwoorden

Vroeger kreeg je een taakstraf met als doel deze uit te voeren bij de Kringloopwinkel in Helmond. Bij Harrie van den Eventuin. Als je op het pad van de criminaliteit thuis wilde zijn moest je bij de Kringloopwinkel zijn. En de Reclasseringsambtenaar hield toezicht…………………
Daar leerde je de fijne kneepjes van het vak.

Beantwoorden

@Marco op donderdag 22 juli 2021 om 20:35:

En in natuurtuin “de Robbert” natuurlijk 🙂

Beantwoorden

Of bij de Bundertjes, werkte er zelf doordeweeks en op zaterdag kwamen de schoremzakken houthakken. Taakstraf heeft wel nut maar gewoon bij een normaal bedrijf doordeweeks werken voor niets. Containers lossen met de hand ofzo. Kennismaken met de werkvloer als leermoment. En volgens mij zijn die reclasseringslui te soft want als ze een klein beetje vuil in de zak hebben en daarmee wegkomen dan hebben ze niet echt gewerkt en dat is toch de bedoeling dacht ik.

Beantwoorden

@Andre op donderdag 22 juli 2021 om 08:48:

Als ik een taakstraf zou krijgen dan zou ik ook zeggen dat ik door de Gemeente “aangesteld” ben 😉

Beantwoorden

@Mark op vrijdag 23 juli 2021 om 20:07:

Welk bedrijf wil/wilde een taakgestrafte?

Beantwoorden

@Marco op dinsdag 27 juli 2021 om 16:30:

Inderdaad, wie wil er nou Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen?

Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *