Buiten is het 15 graden, binnen zit

De weblog van Helmond

meer over deze weblog »
Op de weblog kun je over Helmond praten, huilen en lachen.
Alle berichten op onze voorpagina zijn actueel of gaan langer mee dan de waan van de dag. Vrijwel dagelijks plaatsen wij iets nieuws.
Onder elk bericht staan de reacties (inmiddels al 82.719 sinds de start van de weblog in mei 2005) van andere Helmonders. Alleen lezen wat anderen schreven kan, leuker is het natuurlijk als jij ook jouw on-topic (?) reactie geeft.
3reacties

Het lusteloze dralen, het slenteren met een mandje.
Ik erger me bont en blauw aan de AH, keur het foeilelijke juichpak in de geel gillende winkel van diens concurrent geen blik waardig. Ik slenter door de gangpaden op zoek naar herkenning. Van pad naar pad sleep ik mijn dagelijkse boodschappen. De wekelijkse terreur van de schreeuwende reclames mijd ik bewust. Zoekend naar de juiste pot op de juiste plek dwalen mijn gedachten af naar het schoolplein. “Zjem van dun EDAH, plek plek”, gilt het stemmetje in mijn hoofd…..

Mijn mopperende geest zoekt naar het herkenbare rood van de grootgrutter. Het Ferrari-rood dat zo diep geworteld zat in de Helmondse cultuur. Daar aan ‘de Knaal’, onder de rook van Raymakers, staat nog altijd het voormalig hoofdkwartier van onze gigant. Een grootheid die door overnames en inschattingsfouten het loodje legde. De supermarktreus die kreunend zijn hoofd neer vleide op de Helmondse kade.
Lijdzaam moest hij toezien hoe het geelrood van d’n Torro plaats maakte voor het geelgroen van de Konmar. De kwaliteitsimpuls bleek een doodbloeder….
Uiteindelijk zou het lichtblauwe mandje het pleit beslechten van wat eens het mooiste stukske parkeerterrein was, voorzien van een supermarkt. Albert nam bezit van het holle karkas van onze trots en toverde het om tot een XL formule die tegenwoordig prijzenslagen voert in de loopgraven van hun prijzenoorlog.
Ik pak een potje felrode confituur en sla geen acht op het etiket… “Niks; plek plek” gromt mijn geest, terwijl de geschiedenis zachtjes achter mijn oogleden galmt….

Wat ons rest is een schim van’t verleden, ‘n terugblik in de tijd.
Wat gebleven is in het heden, de herin’ring, de naam en alle vleit.
Rest ons nu slechts het museum, flard van ‘n eeuw bedrijvigheid.
Rest ons als een stille waakvlam, herin’rend aan een gouden tijd.
Want al is’t tegenwoordig; de Jumbo, Coop of dun A-H.
Niets doet mij meer verlangen, naar’n rode mand en d’n EDAH.

Edwin van Hoof

3 reacties:

Ik kan me vaag herinneren dat de naam ook nog Praktikum was (of zoiets??)

http://www.deweblogvanhelmond.nl/naw_en_vruuger/naw-en-vruuger-ccxxxix/

Beantwoorden

Sjef was toch vakkenvuller bij de EDAH en had altijd vieze handen…

‘Sjef van dun EDAH, plek, plek’

Beantwoorden

Ik doe de boodschappen nog steeds demonstratief met mijn EDAH boodschappen tas helaas begint deze nu na VELE jaren te slijten, zoek nu een nieuwe ‘tweedehandse’ EDAH tas. Tassen van die kwaliteit maken ze tegenwoordig niet meer, vele kilo’s tegelijk in mee gesleept gehad al die jaren en nu nog steeds niet doorgescheurd.

Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *