Buiten is het 28 graden, binnen zit

De weblog van Helmond

meer over deze weblog »
Op de weblog kun je over Helmond praten, huilen en lachen.
Alle berichten op onze voorpagina zijn actueel of gaan langer mee dan de waan van de dag. Vrijwel dagelijks plaatsen wij iets nieuws.
Onder elk bericht staan de reacties (inmiddels al 82.648 sinds de start van de weblog in mei 2005) van andere Helmonders. Alleen lezen wat anderen schreven kan, leuker is het natuurlijk als jij ook jouw on-topic (?) reactie geeft.
1reactie

De TextielBaron“Ik weet nie wa gaai d’r van veengt, mar ik vint nie normaal.” De l aan het einde van normaal klonk typisch Helmonds. Terwijl ze de woorden uitsprak, stond haar gezicht op onweer. Wat zeg ik, onweer? Zeg maar gerust oorlog. Vandalen hadden, waarschijnlijk ’s nachts, bloemetjes uit de tuin van mijn buurvrouw gestolen. Waar de fleurige plantjes gebleven waren, was onbekend. Wat wel bekend was, was dat zoiets mijn buurvrouw in woede deed ontsteken.
Het was ook een tikje vreemd natuurlijk. Als de jeugd van nu op stap geweest is, móet er iets gesloopt worden, zo lijkt het af en toe. Van autospiegels tot geparkeerde fietsen, van reclamezuilen tot kunstwerken. En nu dus de bloemetjes van mijn lieve oude buurvrouw. En toch heeft dat laatste geleid tot iets prachtigs. Iets wat ik in deze tijd niet snel verwacht. Een gebaar, waarvan je anno 2013 niet zou kunnen bedenken dat het nog bestaat.
Mijn buurvrouw fungeert als geheel eigenzinnig en zelfstandig ‘social medium’, dus het nieuws van haar bloemen was razendsnel de buurt rondgegaan. Een aantal kinderen uit de buurt had lucht van het vandalisme gekregen en besloot dat er iets moest gebeuren. Dat deze kinderen zich het lot van buurvrouw aantrokken, heeft een reden. Want buurvrouw staat altijd klaar met wat lekkers als de kinderen buitenspelen, al is het maar een snoepje. Buurvrouw lijkt de laatst overgebleven volwassene die het fijn vindt dat kinderen buitenspelen, dat er gevoetbald en geravot wordt. En ook de laatst overgeblevene die er wat van zegt als een yupperige automobilist met zestig kilometer per uur over de drempels vliegt (zeker een auto van de zaak?). De kinderen waren dat niet vergeten.
Het heeft ze twee woensdagmiddagen en wat zeuren om geld bij hun ouders gekost, maar de kinderen hebben mijn buurvrouw dolgelukkig gemaakt. Sinds vorige week staat de voortuin van mijn buurvrouw namelijk weer vol met bloemen. Eigenhandig hebben de kinderen uit de buurt nieuwe bloemen gekocht en geplant in de altijd keurig bijgehouden tuin.
Soms zijn er van die dingen… die beklijven. Ik loop al een kleine week met dit voorval in mijn hoofd. Het veroorzaakt ergernis over het vandalisme, maar ook zoiets als hoop als ik bedenk wat kinderen uit de buurt gedaan hebben. Nou vind ik niet dat ik moralistisch moet gaan lopen doen, maar tegen sommige mede-Helmonders zou ik willen zeggen: denk er eens over na.

De TextielBaron

1 reactie:

Een mooi verhaal!

Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *