Buiten is het 13 graden, binnen zit al 15 jaar 😻

De weblog van Helmond

meer over deze weblog »
Op de weblog kun je over Helmond praten, huilen en lachen.
Alle berichten op onze voorpagina zijn actueel of gaan langer mee dan de waan van de dag. Vrijwel dagelijks plaatsen wij iets nieuws.
Onder elk bericht staan de reacties (inmiddels al 102.175 sinds de start van de weblog in mei 2005) van andere Helmonders. Alleen lezen wat anderen schreven kan, leuker is het natuurlijk als jij ook jouw on-topic (?) reactie geeft.
6reacties

Januari is een vervelende maand. De feestdagen zijn voorbij, de kilo’s zitten eraan en de portemonnee is leeg. Dan is het ook nog eens een koude, natte maand waarin niks te doen is. Leve het internet dat wat leven in de brouwerij brengt! Heerlijk dat we vanuit de warme huiskamer vertier kunnen zoeken zonder daar veel voor te doen. Tijdens één van die zoektochten ontdekte ik op Facebook de pagina “Je bent Helmonder als….. de Gezelligste Groep Van Helmond“. Er ging een wereld voor mij open, een Helmondse wereld wel te verstaan.

Marian Bom is de beheerder van dit forum waarop iedere stadsgenoot welkom is mits die zich netjes gedraagt. “Ben je er geboren en/of opgegroeid, heb je leuke herinneringen, foto’s of verhalen. Plaats ze hier. Gezonde discussies zijn toegestaan, maar alleen op een vriendelijke toon.” De pagina bestaat sinds 2013 en heeft een achterban van ruim 10.000 Helmonders. De inhoud is een aanrader. Echt waar!

Tussen de prachtige artikelen en plaatjes uit het (recente) Helmondse verleden, kwam ik een foto tegen van twee mennekes. Knaapjes van een jaar of zeven, acht, denk ik. Allebei in een korte broek zodat hun blote benen prominent tevoorschijn komen. Dat zie je tegenwoordig niet meer. De langste van de twee draagt een veel te groot colbertje en de andere een jack of een trui. Dat is niet zo duidelijk te zien. De jongetjes zijn gezworen kameraden en laten dat blijken. Ze zijn stevig gearmd en daar komt niemand tussen, lijkt het. In het hoekje van de foto is bijna een jaartal te herkennen. Ergens augustus in ’52 of ’62.

Die twee mennekes van toen zijn inmiddels volwassen mannen. Wie het zijn, weet ik niet. De foto is door Ad Wich op de pagina gezet en uit de ingezonden opmerking blijkt dat het ”twee boefjes uit het Haagje” zijn, twee dikke vriendjes, waarschijnlijk uit zijn familie.

De foto herinnert mij aan het groepje jongetjes dat ik dit najaar aan de rand van De Bundertjes tegenkwam. Mennekes van nog geen tien jaar die druk in gesprek waren met daarbij een beetje getrek en geduw zoals kinderen van die leeftijd dat doen. Mannen onder elkaar dacht ik, met heel opmerkelijk daartussen een meisje met half lang, prachtig lang haar. En ze deed niet onder voor haar vriendjes. Ik kon het niet laten. Toen ik het groepje passeerde moedigde ik haar vriendelijk aan “Meisje, laat je niet door je vrienden op je kop zitten” en ik liep door. Dat had ik dus niet moeten doen… Voordat ik tien meter verder was werd ik door de groep gecorrigeerd: “Héé mevrouw, hij is een jongen!” Toen zag ik het ook. ‘Zij’ had zich omgedraaid en bleek inderdaad een ‘hij’. Het groepje had zich inmiddels als één achter het ‘slachtoffer’ geschaard. Gelijk de musketiers van Alexandre Dumas. All for one, one for all, schoot het door mijn hoofd. Prachtig! Er rustte mij niets anders dan de groep mijn excuses aan te bieden. “Sorry jongens, ik heb me vergist.” Om mijn imagoschade wat te beperken verontschuldigde ik me met de woorden “hij heeft ook zo’n lang haar”. Een slap excuus natuurlijk, maar ja je moet wat als je door zo’n groep kinderen terecht wordt gewezen.

Door de foto van Ad Wich realiseer ik me dat mennekes van nu nog steeds solidariteit kennen en voor elkaar opkomen. Dat was zestig jaar geleden zo en dat is nog steeds zo! Skon! Ik hoop dat het zo blijft!

Hanneke Hegeman

6 reacties:

Prachtige column, ik heb genoten.

Beantwoorden

Mooi verhaaltje Hanneke!

Hij had, net als ik, misschien een “Corona” kapsel?

Beantwoorden

Voor de aanwezigen op Beursplein 5 is het geen vervelende januarimaand. Groot feest.

Beantwoorden

Weer een heerlijke column Hanneke!

Beantwoorden

nou geen twijfel hoor of dit 52 of 62 is; kijk naar die waggies; das 1962.

Deze gastjes zijn nu dus in de 60 tegen hun pensioen aan.

Beantwoorden

Skon stukske 🙂

Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *