Buiten is het 20 graden, binnen zit

De weblog van Helmond

meer over deze weblog »
Op de weblog kun je over Helmond praten, huilen en lachen.
Alle berichten op onze voorpagina zijn actueel of gaan langer mee dan de waan van de dag. Vrijwel dagelijks plaatsen wij iets nieuws.
Onder elk bericht staan de reacties (inmiddels al 81.729 sinds de start van de weblog in mei 2005) van andere Helmonders. Alleen lezen wat anderen schreven kan, leuker is het natuurlijk als jij ook jouw on-topic (?) reactie geeft.

Helmond schrijft geschiedenis

1reactie

Het lijkt al zo lang geleden: (over)volle kerken, pastoors die van de kansel mededeelden welke bijdragen van de boeren en andere parochianen op de pastorie verwacht werden, gelovigen die braaf in de rij wachtten op vergeving of de biecht. We maken ons soms zorgen over de macht van de moskee. Binnen de katholieke kring was er lange tijd amper of geen kritiek vanuit de beminde gelovigen. Terwijl de koeionering van de katholieken door hun geestelijke leiders soms behoorlijk fundamentalistische trekjes kende. Die overheersing van het dagelijkse leven van de katholieke kudde door hun herders kent een lange ontwikkelingsgeschiedenis. Van wieg (en nog daarvoor, de conceptie) tot aan het graf strekte de invloed van de kerk zich gedurende ongeveer een eeuw (ca 1870-1970) steeds vergaander uit over de beminde gelovigen. Lees verder »

9reacties

Vorig jaar schreef Tania Heimans geschiedenis met de Helmonders. Als stadsschrijver organiseerde ze workshops en vroeg haar stadgenoten persoonlijke herinneringen aan Helmond op te tekenen. Een selectie van deze verhalen wordt nu opgenomen in een verhalendoosje dat alle deelnemers aan het project gratis kunnen ontvangen. Daarnaast zal er een verhalenbundel verschijnen. Zondag 19 november om 15.00 uur is de feestelijke presentatie bij de bieb, die de publicaties samen met familiebedrijf Lavans mogelijk heeft gemaakt. Alle deelnemers aan dit verhalenproject zijn inmiddels persoonlijk uitgenodigd om dan  als eregast aanwezig te zijn.
Iedereen is die middag welkom om het verleden van Helmond via de inwoners te ontdekken. Want waarom was het wachten op de trein ooit zo erotiserend? Hoe wisten Willy en René van de Kerkhof het in d’n Oliemeulen zo ver te schoppen? Wie was die valse Maria in de Lambertuskerk? Waarom was een vijfjarige het meisje van de biefstuk? Hoe smaakte een stukske kat? En waar kon je heimelijk verboden boeken lenen? Het verhalendoosje zal het allemaal onthullen. Over haar bijzondere ontdekkingen en ontmoetingen verhaalde de stadsschrijver in 2016 al 8 maal op de weblog.
Nu Tania Heimans geen stadsschrijver meer is, hoopt ze dat deze publicatie nog meer inwoners zal inspireren om ook te gaan schrijven en de bijzondere geschiedenis van Helmond levend te houden.

In de reacties hieronder staat een update.

4reacties

Veertien locaties, ontelbare verhalen en vele ontmoetingen later is het zover:
met deze lange zomer is het project ‘Helmond schrijft geschiedenis’ ten einde. Nou ja, niet helemaal natuurlijk. De verhalen blijven. Een selectie verschijnt begin 2017 in een bijzonder vormgegeven publicatie. Voor het zo ver is, enkele laatste nostalgische momenten: Lees verder »

1reactie

Met dit verslag over mijn ‘Helmond Schrijft Geschiedenis’-toer doe ik het eens helemaal anders. Want waarom zelf alsmaar aan het woord? Na een gedenkwaardige bijeenkomst in Wijkhuis De Lier schreef een van de deelnemers, John Janssen, er een stukje over. Eerder werkte hij dan ook als redacteur en journalist, publiceerde onder meer een kinderboek en heeft zijn eigen Storysjop. Ik ontmoette die middag in Helmond-Oost overigens meer getalenteerde mensen. De sfeer was vertrouwelijk. Maar zeer persoonlijke zaken houden we bij het schrijversgilde liever binnenskamers, vandaar verder geen namen. Nou goed, nog één dan:  Lees verder »

2reacties

Als ik het gebouw van de LEVgroep binnenga staat Siska Veldman – coördinator Vluchtelingenwerk – al in de hal op me te wachten. Zij is een van de medewerkers die zich met hart en ziel inzet voor vluchtelingen die een nieuw leven in Helmond en omgeving proberen op te bouwen. Nu ben ik geen vluchteling, toch kent ze me al een beetje: ze heeft ervaren dat ik slecht kan integreren, moeilijk een nieuwe taal leer en keer op keer ongeschreven regels overtreed. Maar daarover begint ze gelukkig niet. Siska stelt me voor aan de anderstaligen die hier zijn om samen met hun taalmaatje over Helmond te schrijven. Lees verder »

2reacties

In de bibliotheek word ik omringd door mannen. Ze zijn speciaal voor mij gekomen en nu kijken ze me verwachtingsvol aan. Als kind wist ik wel wat me te doen stond als jongens zich om me heen groepeerden. Dan pakte ik hun hand. En van die hand de pink. Die is het meest gevoelig. Die pink boog ik vervolgens genadeloos naar achteren tot de jongen het uitgilde van de pijn. Met gemak kon ik twee jongens tegelijk aan. ‘Kniel,’ zei ik dan. Dat deden ze. Zo werd ik de koningin van iedere klas. Ja, je moet nu eenmaal respect afdwingen als je als meisje hazentanden en een bloempotkapsel hebt, bijna ieder jaar op een andere school belandt en je afkomst wilt verhullen.
Maar hier in de bieb hoef ik het nu niet zo nodig voor het zeggen te hebben. Ik laat de mannen liever aan het woord. Daarvoor zijn ze natuurlijk ook gekomen. Om zich bij het schrijversgilde van Helmond aan te sluiten. Maar al snel zijn ook zij terug in hun schooltijd. En ook daar speelde afkomst een rol en ging het er niet altijd zachtzinnig aan toe. Lees verder »

3reacties

In de Ameideflat meld ik me bij de balie. ‘De stadsschrijver is er voor de verhalenworkshop,’ zo kondig ik mezelf majesteitelijk aan.
De bewoners van het woonzorgcentrum zitten vast te popelen. Als er ergens veel geschiedenis ligt moet het hier zijn. Daarbij is het vakantie, veel familie en vrienden zijn weg. En dan is er net een inbraakgolfje geweest. De senioren kunnen waarschijnlijk wel wat afleiding gebruiken.
‘De stadsschrijver? Een workshop?’ De vrouw aan de balie weet niet waar ik het over heb.
Maar ik laat mijn enthousiasme niet zo snel beteugelen. We hebben hier vast met een invalkracht te maken. Iemand die, als enige, nog niet op de hoogte is van mijn komst. Die het huisblad van de seniorenflat niet leest, de wervende posters niet heeft zien hangen.
Ik noem de naam van de activiteitencoördinator en zeg dat ze me verwacht.
‘Die is op vakantie,’ is het korte antwoord. Lees verder »

2reacties

De mussen vielen van het dak, maar in Stiphout werd geschreven. Of nee, mussen vallen niet van het dak als het heet is, ze gapen. Dat vertelde Wim Daniëls onlangs. Eigenlijk vind ik gapende mussen ook wat chiquer, past beter bij Stiphout, dus laten we het daar maar op houden.
Waar schreef Stiphout dan? In een gewoon bruin café. Ja, heb je daar ook. Erg gezellig. En erg prettig, want er is een zaaltje met airco. Het enige wat ik vergat te vragen is waarom dat café ‘de Sport’ heet. Wie het weet mag het zeggen.
Ik noem, behalve dit café, geen namen, maar er waren enkele deelnemers met schrijfervaring. Waarom ik geen namen noem? Nou, dat zal ik vertellen. In feite kweek ik met mijn workshops een schrijversgilde dat steeds meer op een mystiek genootschap begint te lijken. Een genootschap waarvan zelfs de leden niet helemaal weten wat er zich precies afspeelt. Ook ik, toch de initiator van het geheel, kan het nog niet helemaal bevatten. Lees verder »

6reacties

In rolstoel, steunend op rollator of de arm van hun begeleider kwamen ze naar de centrale ruimte die gasterij wordt genoemd en waar het al uitnodigend naar koffie rook. De bewoners van Keyserinnedael was verteld dat ze deze avond op verhalen over het vroegere Helmond werden getrakteerd. Hartelijk begroetten ze me. Ze hadden er duidelijk zin in. Zelfs de vrouw die me toevertrouwde dat ze eigenlijk uit Eindhoven komt.
Ik had alleen één probleem: er bleek weinig animo om deze mensen verhalen te komen vertellen. Lees verder »

3reacties

Stadsschrijver Tania Heimans gaat de wijken in om met de inwoners geschiedenis te schrijven. Op de weblog verhaalt ze de komende maanden over haar bijzondere ontdekkingen en ontmoetingen. Vandaag haar eerste.


Stel je bent stadsschrijver. Je bent moe van alle vooroordelen die er over de stad bestaan. Als een Helmondse Prikkebeen jaag je op verhalen die deze vooroordelen ontkrachten. Als vlinders probeer je ze te vangen. Je woont immers zelf in de stad. Je wilt je trots verwoorden, geen excuses verzinnen waarom je niet in Amsterdam, Rotterdam of desnoods in een pittoresk buitenlands dorp tussen de lavendelvelden woont.
Gelukkig zijn er genoeg mooie verhalen. Verhalen die je zorgvuldig opprikt. Presenteert. Op podia, in de krant, via Facebook. Zie hier, aanschouw: deze stad is prachtig, kent een onvermoede geschiedenis, grote talenten en ga zo maar door. Applaus. Lees verder »

8reacties

Wellicht hoorde je al dat stadsschrijver Tania Heimans vanaf morgen letterlijk geschiedenis gaat schrijven met Helmonders. Wil je jouw Helmondse geschiedenis delen, dan kun je samen met haar jouw verhaal van Helmond vereeuwigen voor het nageslacht. Jouw verhaal kan over van alles gaan. Over het pleintje waar je 10 jaar geleden nog voetbalde, maar ook over je oma die in de huishouding van de fabrieksdirecteur werkte. Een selectie van de opgeschreven verhalen komt in een publicatie die elke deelnemer cadeau krijgt.
De komende maanden gaat de stadsschrijver daartoe 12 keer de wijken in. Morgenavond is de eerste bijeenkomst in Wijkhuis Westwijzer. Op onderstaande afbeelding zie je alle locaties waar je tot en met september welkom bent. Tania zou het leuk vinden als ook jij (met een beetje hulp van haar) stadsschrijver wordt. Dit heb je zo in de vingers na haar gratis workshop.
Wat je nog niet weet, is dat onze stadsschrijver over dit schrijfproject ‘Helmond Schrijft Geschiedenis’ zelf ook gaat schrijven. Op de weblog zal zij de komende 3 maanden over haar ontmoetingen en ontdekkingen verhalen.