Buiten is het 13 graden, binnen zit

De weblog van Helmond

meer over deze weblog »
Op de weblog kun je over Helmond praten, huilen en lachen.
Alle berichten op onze voorpagina zijn actueel of gaan langer mee dan de waan van de dag. Vrijwel dagelijks plaatsen wij iets nieuws.
Onder elk bericht staan de reacties (inmiddels al 78.145 sinds de start van de weblog in mei 2005) van andere Helmonders. Alleen lezen wat anderen schreven kan, leuker is het natuurlijk als jij ook jouw on-topic (?) reactie geeft.

Niet iedereen houdt van ons. Mooi!

Havenplein Helmond in 2002

foto door Vico Hoozemans in 2002

‘Gefundenes Fressen’

In deze rubriek plaatsten mooie, opmerkelijke, geinige, interessante of … items die we elders vonden. We realiseren ons dat wat we ihier aanbieden, voor sommigen oude koek is. Daarom plaatsen wij het voor die anderen.

21reacties

Gisteren stond er een uitgebreid artikel in de Volkskrant over schoolmeisjes die in Nederland worden geronseld voor prostitutie en jongens die als drugskoeriers werken. Burgemeester Elly Blanksma vertelde daar over de Helmondse situatie:

‘Voor sommige kinderen begint hun criminele carrière al tussen de 10 en 12 jaar. Die zitten nog op basisscholen. Het houdt me enorm bezig. Hoe kun je ingrijpen?
‘Alles is drugsgerelateerd. Ze gebruiken. Ze dealen. En ze zijn koerier. Er zijn jongens van 16, 17 jaar die 10 duizend euro per maand te besteden hebben. Toen ik dat besprak met onze politiemensen zei een van hen: Lees verder »

1reactie

“Op den Deurneschen weg ondervonden de Helmonders, die het eerst met de stootgroep der Duitschers in contact kwamen, hoe nooit-verwacht-bescheiden de verlangens dezer mannen waren: ze vroegen alleen wat water voor den dorst!” Zo omschreef De Zuidwillemsvaart het binnenvallen van Duitse troepen in Helmond op 11 mei 1940. Een dag eerder waren ze de Nederlandse grens gepasseerd. De Zuidwillemsvaart zou naar mate de oorlog vorderde verder onder Duitse controle komen te staan. In de eerste editie na de inval, op woensdag 15 mei 1940, werd onderstaand stuk over die “inname” gepubliceerd. Het is een interessant stuk, vooral om de zaken niet verteld worden.

de in mei 1940 opgeblazen spoorbrug

Helmond “ingenomen”
Men zegt… Dag van spanning en nervositeit en duizend geruchten.
.
We gelooven, zonder tegenspraak te hoeven duchten, dat Helmond in de zes eeuwen van zijn bestaan, wel nooit een meer bewogen dag heeft beleefd dan den jongsten Zaterdag. Men kent de feiten: nadat de Nederlandsche troepen des nachts en des morgens in allerijl waren teruggetrokken uit de Peelstellingen, kregen we kennis van de nadering der Duitsche weermacht via Liessel, Griendsveen, Meijel enz.
.
Het behoeft geen verwondering te wekken dat Helmond’s bevolking, in pijnigende onzekerheid verkeerend omtrent den eventueelen tegenstand die om het bezit van deze stad geboden zou worden, zich in spanning en nervositeit afvroeg op welke wijze zich de intocht der oprukkende Duitschers voltrokken zou. Van de vier windstreken kwamen en gingen de tientallen toestellen der Duitsche luchtvloot en onder hun geraas bleven de zenuwen van eenieder tot het uiterste gespannen.
.
Laten we, nu alles voorbij is, allemaal eerlijk bekennen zóó’n intocht simpel en systematisch geënsceneerd had wel niemand verwacht. Op den Deurneschen weg ondervonden de Helmonders, die het eerst met de stootgroep der Duitschers in contact kwamen, hoe nooit-verwacht-bescheiden de verlangens dezer mannen waren: ze vroegen alleen wat water voor den dorst!
Langs dit deel van den Deurneschen weg en in het begin van de Molenstraat toonde de goedmoedige Helmonder al aanstonds zijn karakter: hij kwam over zijn eerste schroom heen en begon “op zijn Helmondsch” een gesprek met sommige Duitsche soldaten, waarvan de hoofdgroep hier halt had gehouden, in afwachting van het signaal, waarop onbelemmerd de stad kon worden binnengerukt. Intusschen was de kopgroep per rijwiel de Molenstraat binnengekomen, de revolvers en geweren in den aanslag. Een paar pantserwagens volgden deze groep op den voet.
.
Degenen die aangemaand moesten worden de straat te verlaten en de nieuwsgierigen die de sommatie: “ramen sluiten” kregen, waren uiterst dun gezaaid. In minder dan geen tijd waren de eerste Duitsche soldaten op de Zuid-Koninginnewal aangekomen. Hier werd geen verzet geboden. De schoten, die zoo angstaanjagend tusschen de huizen knalden, bleken achteraf waarschuwingsschoten te zijn geweest. Eenigszins anders verging het op het kruispunt Groenewoud – Hoogeindschestraat en Binnen- en Buitenparallelweg. Hier werd tusschen enkele manschappen der Duitsche stootgroep die dekking zochten achter de daar geposteerde spoorwegwagons en de aan de overzijde van het kanaal opgestelde Nederlandsche soldaten een kort maar hevig vuurgevecht geleverd.
Korte felle knallen werden afgewisseld door het gedreun van een zwaarder stuk geschut dat het gebouw der voormalige cacaofabriek onder vuur nam, van waaruit klaarblijkelijk ook even tegenstand geboden werd. Bovendien zijn in deze ogenblikken ook een paar schoten gelost uit een antitank kanon dat aan den ingang van den Houtschen Parallelweg in stelling was gebracht.
Enkele gaten in het hoofdgebouw van de N.V. Van Vlissingen en Co’s Katoenfabrieken bewijzen evenzeer het doordringingsvermogen der door dit stuk geloosde projectielen als het feit, dat de schoten zonder doel en ongericht moeten zijn afgevuurd. Intusschen zaten duizenden Helmonders in de meest intense spanning op het einde van dit venijnige duel te wachten. Weldra nam de frequentie der schoten af en toen reeds ging de oude, vertrouwde bel van Jan Noijen, die den volke kond deed van het feit, dat de Duitsche weermacht bezit had genomen van onze stad.
.
We hebben dit feit in zijn naakte realiteit als een bevrijding aanvaard, een bevrijding van het grootsche dreigement, dat onze stad zou hebben kunnen liggen onder de verwoestende kracht van wederzijdsche kanonnades en bombardementen, een bevrijding van het angstgevoel, het weerzinwekkend schouwspel te moeten zien van een stukje modernen oorlog… We hebben herademd en we zijn oprecht opgelucht geweest! Het duurde niet zoo lang of de eerste nieuwsgierigen staken de hoofden buiten de deur. Men heeft elkaar spontaan verteld, hoeveel het meegevallen was. Naderhand kwamen zij die uit hoofde van functie of stiel per se naar buiten moesten in vele tientallen de straat op. Meteen was er belangstelling voor de eerste aanplakbiljetten die aan de openbare gebouwen in drie talen werden uitgeplakt.
Deze lieden behoorden zonder twijfel tot de gelukkigsten van onze stadsbevolking. Zij wisten tenminste wat er gebeurd was en wat er nu te gebeuren zou staan, in tegenstelling met degenen die deuren en ramen sloten en van de buurlui allerlei geruchten hoorden. Het “men zegt…” deed in duizenderlei vorm opgeld. Er zijn op dezen avond gefantaseerde verhalen opgediept: verhalen van dooden en gewonden waarvan het aantal varieerde van de tien tot de twintig. De feiten zijn dat in de ongekend snelle opeenvolging der gebeurtenissen drie slachtoffers onder Helmond’s bevolking gevallen zijn. Het is juist omdat een en ander zich zoo razend snel voltrok niet duidelijk wat de oorzaak precies is van den dood van ieder dezer burgers.
.
De oplossing hiervoor kan men echter allerminst krijgen als men het oor leent aan allerlei vertelsels en verdichtsels, die men uit alle mogelijke en onmogelijke bronnen heeft geput. Helmond is in hoofdzaak volgens hetgeen we hierboven geschetst hebben den Duitschers in handen gevallen. Het is nuttig, vast te stellen, dat alle andere verhalen niet in overeenstemming zijn met de feiten. Het is niet waar, dat iemand van onze burgerbevolking aan lichamelijke mishandeling, in welken zin dan ook, heeft bloot gestaan. Deze bewering is even pertinent bezijden de waarheid als de bewering, die men b.v. reeds in Eindhoven beluisteren kan, dat Helmond is “plat” geschoten!
We willen daarom van deze gelegenheid gebruik maken onze stadgenooten op het hart te drukken aan alle “men zegt’s” en gerucht geenerlei waarde toe te kennen, ze zijn slechts in staat nuttelooze fantasieën te voeden. Laten we de nuchtere feiten zien en ons dáárop instellen met den ernst en den ijver die steeds ons Nederlanders, tot sieraad is geweest.

Er vielen die dag inderdaad 3 slachtoffers onder de burgers: Antonie Roelen  en Wil Haenen en Frans van de Mortel. Wat niet verteld wordt is dat er aan Duitse zijde 3 of 4 soldaten sneuvelden en dat er tientallen Helmondse burgers, waaronder de burgemeester, gegijzeld werden om zo de Nederlandse soldaten bij het kanaal te laten terugtrekken. Er werd een politieagent naar de Nederlandse soldaten gestuurd met de mededeling dat als zij zich niet zouden terugtrekken dat de burgemeester, de commissaris van de politie en de commandant van de Nederlandse troepen zouden worden geëxecuteerd. De Nederlandse troepen trokken zich daarop terug en onze stad was ingenomen.
Misschien nog wel interessanter is dat de eerste 2 Duitse verkenners bij binnenkomst in Helmond direct door de politie gevangengenomen werden. Een kwartier later kwam de hoofdmacht aan om direct deze soldaten weer te ontzetten.

Geschreven door Jeroen Koppes

5reacties

De verkiezingsfilmpjes van de gemeenteraadsverkiezingen van 30 jaar geleden. Na het eerste deel met de combinatie ‘PSP, CPN, Ongebonden’, volgde het CDA en de SP in deel 2. Nu het derde en laatste deel in dit drieluik.

SDH, Sociaal Democraten Helmond
Bijna 25 minuten politiek…….voor menigeen erg lang, te lang. Maar net zoals thuis voor de buis: het is een eigen keuze om er naar te kijken en te luisteren. 🙂
Zoals gezegd zijn de filmpjes gemaakt voor de gemeenteraadsverkiezingen 1986. De lokale sociaal democraten van SDH nemen de tijd om nog eens haarfijn uit de doeken te doen hoe het volgens hun sinds 1970 is gesteld met de sociaal democratie in onze stad. Lees verder »

4reacties

CDA, Christen-Democratisch Appèl
Ook het CDA ontbreekt niet in de rij van partijen welke zich via het lokaal medium SLOT-tv presenteert.
Onder het genot van een kopje koffie met een koekje wordt Sjef Jonkers, éminence grise, thuis op de bank, geïnterviewd en vertelt hij over de politieke successen van de afgelopen periode. We zien ook een goed voorbeeld van een zeer beproefde werkwijze van “de koe bij de horens nemen”. Je pakt de telefoon, belt de wethouder en zegt: “Zeg wethouder, moet je eens luisteren. Dit kan zo toch niet!”. In dit geval was het de ‘burgemeester’ van Brouwhuis, Louis Donkers die een probleem met de sportvelden van Bruheze wil bespreken. Snel wordt een afspraak gemaakt, daadkracht, en………….afijn kijkt u zelf maar.

Lees verder »

82reacties


Deze Helmonder in de Heistraat liet op Bevrijdingsdag (afgelopen donderdag) even duidelijk zien en horen wat hij van de politie vond.
GeenStijl pikte dat op. De Helmonder plaatste op zijn eigen website zijn versie van hetgeen er waarom gebeurde. “Ik ben een mens en ben niet perfect. Overigens zonder me te verontschuldigen” schrijft hij later op The day after.

In de onderstaande reacties staan updates.

5reacties

Het is alweer een tijd geleden dat het gemeentearchief van Helmond werd overgebracht naar het Regionaal Historisch centrum in Eindhoven (RHCe). Ook de in Helmond werkzame medewerkers, waaronder ondergetekende, zijn sindsdien werkzaam in Eindhoven.
Het ‘oud’ archief van Helmond met een omvang van ca. 2 ½ kilometer maakt onderdeel uit van de ca. 12 kilometer historisch erfgoed van Peel, Kempen en Eindhoven wat hier geborgen is in de depots van het RHCe. Veel van de archieven en de collecties zijn te raadplegen via http://www.rhc-eindhoven.nl/ Lees verder »

16reacties

In een steegje van de Marktstraat:

2reacties

Onze stadsdichter Wim Daniëls bekende dat hij 3 jaar geleden met een Helmondse ambtenaar een Helmond-deal sloot. Die bekentenis deed hij vanmiddag in zijn wekelijkse column bij het VARA-radioprogramma Spijkers met Koppen. Wie het niet hoorde (of nogmaals wil luisteren), hieronder de gehele column (later aangepast in een voor een ieder te beluisteren MP3-versie):

Over het genoemde Volvo-schandaal met de overleden columnist Martin Bril ontstond recent flink wat tumult. Miste je dat schandaal, lees dan de aantijging, de ontkenning van de voormalig Volvo-marketingdirecteur en ‘Bril schreef 29 keer over Volvo, maar ook 36 keer over BMW’ aldus de Ombudsvrouw van de Volkskrant.
Zoals we eerder bekend maakten, zal Wim Daniëls na de zomerstop niet terugkeren bij dit populaire radioprogramma.

1reactie

Vanmiddag had Wim Daniëls op Radio 2 zijn wekelijkse column bij Spijkers met Koppen van de VARA. Dat is geen nieuws natuurlijk, dat doet hij al sinds 2000. Maar zijn column gaat niet altijd over Helmond, vandaag wel. Gestolen paarden, de nieuwe AD Misdaadmeter en hoe Wim toch nóg beter zijn best gaat doen als stadsdichter passeerden de revue.
Voor wie het al hoorde was het weer genieten en is het onderstaande dus oude koek met bewegende beelden. Daarom plaatsen wij het hier voor de andere Helmonders.

of zonder beeld:

In zijn column ook gedeeltes uit zijn gedicht ‘Naar Helmond’. Leestip: de laatste regel van alinea/strofe 20 (want daar zijn we als weblog best wel trots op.)

9reacties

Net toen de boter bruin was, het vlees dringend de pan in moest en het deksel op de pan met aardappelen flink tekeer begon te gaan, ging de bel. Ik hoopte dat een van mijn puberzoons naar de voordeur zou sprinten, nieuwsgierig naar wie daar staan zou. Helaas.. zoon één zat met een koptelefoon stevig op zijn oren geklemd volledig op te gaan in zijn muziek en zoons twee en drie waren in geen velden of wegen te bekennen. Waarschijnlijk zaten ze te genieten van een overheerlijk sigaretje onder het houten afdak in de tuin.
Ik draaide de pitten laag en begaf me met een rood hoofd van de inspanning (want koken is niet bepaald mijn hobby) naar de voordeur. De spanning gleed onmiddellijk weg toen ik hem zag staan: de collectant van Amnesty International, de bus in de aanslag, een uitermate vriendelijke glimlach om zijn mond en een verwachtingvolle blik in de ogen.

Ik heb een collecteerverleden. Mijn ouders vonden het belangrijk dat ik me nuttig maakte voor de maatschappij en daar ruim op tijd mee begon. Dus stond ik vanaf mijn 16e een paar keer per jaar met een collectebus in mijn hand mijn best te doen om zoveel mogelijk guldens op te halen voor uiteenlopende doelen.
Voor de Kankerbestrijding collecteerde ik aan de Aarle-Rixtelseweg. Nadat ik aangebeld had duurde het vaak een tijdje voordat de zware poort elektrisch open ging, omdat ik eerst aan een uitvoerig onderzoek onderworpen diende te worden via een camera. Via de oprijlaan waar geen einde aan leek te komen kwam ik uiteindelijk bij de voordeur aan, waarop een onberispelijk geklede dame de deur opende, naar mijn collectebus keek en met een stemgeluid met hoog aardappelgehalte de woorden sprak: “Ik heb al gegireerd”. Hoewel ik me daar over opwond kon ik het opbrengen de mevrouw vriendelijk te vragen of ze het volgende jaar een kwartje minder wilde gireren en dat dan bij mij in de bus zou willen deponeren, om vervolgens met een blos op mijn wangen de aftocht te blazen.
Toen bij het vierde of vijfde huis een meneer met een minachtend stemgeluid zei: “Daar doen wij niet aan mee!”, kon ik het niet nalaten iets te zeggen in de strekking van : “Dan hoop ik dat u nooit kanker zult krijgen meneer.” Altijd netjes, want in die dagen was je niet brutaal. Dat was er thuis met het etiquetteboek in de hand ingeramd. Gelukkig werd met het boek zelf nooit geslagen. Dat was nog dikker dan de Van Dale!

Lees verder »

14reacties

Let op: het kan vanavond, vannacht én morgenvroeg ook in Helmond gevaarlijk glad worden. De sneeuw die vanmiddag gevallen is, de bevroren grond en de komende aanvriezende regen kan tot veel gladheid leiden.
Welk effect dat kan hebben, blijkt uit de onderstaande must-see video uit de oude doos. Kijk, luister, huiver en wees gewaarschuwd!

Weet je in welke straat deze glijpartij was, zet het in de reacties. Dit is geen vraag in onze kennisquiz, al was het maar omdat wij het zelf niet weten.